Miloš G. Žunjić

Objavljeno 21. February 2010.

Rođen u Valjevu 16. aprila 1907. godine. Završio je Vazduhoplovnu izviđačku školu u Novom Sadu 1932. godine u 11. klasi, a 1934. godine je dobio zvanje vojnog izviđača: Pilotsku školu Prvog vazduhoplovnog puka u Novom Sadu završava 1935., a 1937. Pilotsku lovačku školu Šestog vazduhoplovnog puka u Zemunu i 1938. završava Vazduhoplovnu školu gađanja u Beloj Crkvi. Rat 1941. godine ga zatiče na dužnosti komandira 102. eskadrile 6. lovačkog avijacijskog puka na zemunskom aerodromu.

Prvog dana rata, 6. aprila 1941. godine, kapetan Žunjić je na avionu Meseršmit Me-109E poleteo na čelu svoje eskadrile, da se suprotstavi daleko nadmoćnijem i modernije opremljenom neprijatelju, čija je formacija od 468 aviona besomučno napadala Beograd. U neravnopravnoj borbi Žunjić uspeva da obori jedan nemački bombarder, a zatim i sam biva oboren od lovaca iz pratnje hrabro se boreći do smrti. Uspevši da padobranom iskoči iz zapaljenog aviona biva pogođen i teško ranjen i ne mogavši da upravlja padobranom pada u reku Tamiš, blizu Pančeva, gde je kasnije pronađen i sahranjen, a u toku okupacije su njegovi posmrtni ostaci preneseni u Beograd. Nemci su prekršili kodeks viteškog ratovanja u vazduhu ubivši bespomoćnog pilota, koji je visio na gurtnama padobrana. Kao i mnogi vazduhoplovci i Žunjić predstavlja svetao primer i putokaz budućim pokolenjima kako se biva pravi čovek i vojnik, kako se čuva patriotska, vojnička i ljudska čast prinoseći na oltar otadžbine najveće bogatstvo – sopstveni život.